woensdag 22 januari 2014

Schrijver van de maand: Paul Mennes



Precies 20 jaar geleden is het dat Tox van Paul Mennes in de Vlaamse letteren insloeg als een bom. In 1994 vormde hij het Nederlandstalige antwoord op Douglas Coupland van Generation X en Brett Easton Ellis van American Psycho. Hard, cynisch en gedrenkt in de moderne consumptiemaatschappij. Samen met andere jonge helden als Arnon Grunberg en Ronald Giphart vormde Mennes de zogeheten Generatie Nix: een groep schrijvers met personages die god noch gebod kennen en zich doelloos laten meedrijven op de zinloze oppervlakkigheid van het leven. Popcultuur, consumentisme en seks zijn de enige drijfveren die ze kennen, en hun non-avonturen worden vaak rauw-realistisch en onderkoeld grappig verteld.

Spirituele groei

Mennes onderscheidde zich van zijn collega’s door sterk over the top te gaan en de wereld van jaren ’90 uit te vergroten tot een moreel afgestompt universum van winkelcentra, drugsfeestjes en perverse fantasieën. In zijn latere boeken, het tweeluik rond nietsnut Sam Penn, slaat hij een meer bezadigde toon aan. Er sluipt zowaar wat melancholie binnen in zijn vlotte “bigger better bolder”-schrijfstijl. Voor zijn stijl won hij in 2001 trouwens de Tzum-prijs voor de beste zin. De zin in kwestie – Soms had ze er toch een beetje spijt van dat ze geen feng-shui, tai chi, macrobiotiek of biseksualiteit gekozen had voor haar spirituele groei – vat het werk van Mennes perfect samen.

Bekijk hier één van de schaarse recente interviews met Paul Mennes (met Joost Vandecasteele over de bib als uitsmijter!)

Geen opmerkingen :