dinsdag 13 september 2011

De andere strip: kunstenaars in de kijker

Bent u op zoek naar een goed boek? Wilt u eens iets nieuws ontdekken? Probeer één van onze "Andere Strips". Tegenwoordig verschijnen er immers heel wat beeldverhalen die meer aansluiten bij de betere roman dan bij, pakweg, de Kiekeboes.

Sommige stripmakers verdienen dan ook eerder het etiket van auteur of kunstenaar, in plaats van gewoon maar tekenaar. Ze gebruiken de beeldtaal van de strip om verhalen te vertellen die dieper gaan dan een spannende plot of een goede grap, en doen dat steeds in een heel eigen stijl. Dankzij die persoonlijke stempel haal je hun boeken er zo uit: dit zijn geen strips van twaalf in een dozijn, maar stuk voor stuk kunstwerkjes.

Ook in het aanbod van De Andere Strip dat we nog tot 30 september in de kijker zetten, zitten twee van deze rasauteurs: Bastièn Vives (Polina) en Jirô Taniguchi (Het dagboek van mijn vader).


Taniguchi is een Japanse manga-auteur, maar verwacht bij hem geen uitvergrote emoties of flitsende actie. Hij houdt integendeel alles klein, traag en sober. De personages van Taniguchi zijn vaak melancholische zielen die een zekere passiviteit of berusting uitademen, en daarin doet hij een beetje aan zijn landgenoot Haruki Murakami denken. En net als bij hem voelen Taniguchi's werken eigenlijk heel Westers aan, al baden ze tegelijk toch ook in typisch Japanse thema's zoals een sterke natuurbeleving, aandacht voor eten of het belang van rituelen en tradities.

Hoewel hij erg alledaagse scenes afbeeldt, weet Taniguchi toch bijzonder veel onderhuidse emoties over te dragen op de lezer die zich daarvoor openstelt. Heel ontroerend als je er lang genoeg bij stil blijft staan.


Heel anders is de stijl van Bastièn Vives, een jonge Fransman die volop de kaart van het experiment trekt. Elk van zijn verhalen ziet er compleet anders uit, maar Vives bezit voldoende talent om toch steeds herkenbaar te blijven. Of het nu gaat om een zwembadromance waarin de appelblauwzeegroene kleurvlakken je dat zwembad gewoon doen ruiken en voelen (De smaak van chloor), een met gewone kleurpotloodjes en uit de losse pols getekend verhaal in ik-perspectief (In mijn ogen) of een zwart-witte studie van de elegantie van het menselijk lichaam (Polina), je voelt telkens weer dezelfde dromerige finesse doorschemeren.

Nog typerend voor het werk van Vives is dat het altijd om relaties tussen mensen draait: verlangens, onuitgesproken woorden, spanningen, ... zijn verhalen staan er bol van. En meestal wordt de hoofdrol gespeeld door timide jongens en mooie meisjes - geen wonder dat Vives zo immens populair is bij de Franse jeugd. Maar laat u zeker ook zelf verrassen door deze jonge leeuw van de stripkunst!


Deze week liggen alle werken van Taniguchi en Vives uitgestald op de themastand van De Andere Strip. Je vindt er ook de Humo-bijlage boordevol kortingsbonnen. Meedoen met de online wedstrijd van De Andere Strip kan nog tot 30 september.

Geen opmerkingen :