VOLZET ! "Mijn jonge jaren in Afrika" & "Rwanda, mijn verhaal"

vtbKultuur Maaseik en Bibliotheek Maaseik organiseren een dubbele auteurslezing

“Mijn jonge jaren in AFRIKA” (Henri Neel) 

&  “Rwanda, mijn verhaal” (Johan Swinnen)
DEZE LEZING IS VOLZET, gelieve dus niet meer in te schrijven! 

In 1966 vertrekt Maaseikenaar Henri Neel als kersverse landbouwingenieur met zijn familie naar Rwanda om te werken in het nationale landbouwonderzoeksinstituut ISAR.

In 1980 wordt hij beheerder van de door België gefinancierde landbouwprojecten op de Belgische ambassade in Kigali en vervolgens ook in Kinshasa. De daaropvolgende jaren wordt hij aangesteld als adviseur van de minister van Ontwikkelingssamenwerking in Brussel.

In 1992 vertrekt hij als hoofd van de Belgische hulpprogramma’s naar Burundi, waar hij vanop de eerste rij de Burundese burgeroorlog meemaakt. Gedurende zijn 32-jarige overzeese carrière bezoekt hij nog vele andere ontwikkelingslanden.

“Mijn jonge jaren in Afrika” geeft een inzicht in het leven van een ontwikkelingshelper en bevat naast het verhaal van zijn belevenissen ook de lessen die de auteur hieruit trekt op het vlak van maatschappij en ontwikkeling in het algemeen.

Dhr. Johan Swinnen, ere-ambassadeur, stelt zijn boek “Rwanda, mijn verhaal” in het kort voor.

In het voorjaar van 1994 loopt het gruwelijk mis in Rwanda. Van 6 april tot half juli komen er minstens een half miljoen mensen om. Belgisch ambassadeur Johan Swinnen moet Kigali in allerijl verlaten, waar hij sedert zijn aankomst in de zomer van 1990 de kantelmomenten in de aanloop naar de tragedie van zeer dichtbij meemaakte.

Tweeëntwintig jaar later probeert hij te begrijpen waarom de hervormingen en het vredesproces jammerlijk faalden en hoe de genocide mogelijk werd. Met grote zin voor detail en nuance beschrijft hij de hoofdrolspelers, de omstandigheden en de manier waarop de geschiedenis voor zijn ogen ontspoorde. Zo groeit “Rwanda, mijn verhaal” uit tot een boek over Afrikaanse agenda’s en verzuchtingen maar ook over de rol die wij, Belgen en Europeanen, willen en kunnen spelen in Afrika.

De lezing vindt plaats op vrijdag 10 februari 2017 en start om 19.30 uur in de Bibliotheek van Maaseik -  Bleumerstraat 68.

De toegang is gratis (inclusief drankje), maar meld je wel aan bij:

• joskalders@skynet.be   of  tel. 0498/334 777
• karla.degreeve@maaseik.be   of  tel. 089/564 074 

Gelezen: ‘En je ziet nog eens wat’ van Renske de Greef

Het is blijkbaar een trend: steeds meer jongeren stellen na afloop van hun Middelbare schooljaren de hogere studies even uit en besluiten om eerst de wereld rond te trekken. Waarom? Om zichzelf beter te leren kennen, om levenswijsheid op te doen, kennis te maken met andere culturen, hun blik te verruimen en spannende avonturen te beleven. Een extra optie voor idealistisch ingestelde jongeren is de keuze voor vrijwilligerswerk in Afrika. De Nederlandse auteur Renske de Greef schreef met En je ziet nog eens wat een roman, waarin zij die nieuwe subcultuur van jonge vrijwilligers in Afrika op een grappige, maar ook schrijnende manier portretteert. We maken kennis met Guusje, een 18-jarig meisje. Zij vertrekt samen met een vriendin naar Tanzania om daar drie maanden onbaatzuchtig ‘het verschil te gaan maken’ in een weeshuis. Al snel wordt duidelijk dat de hooggespannen verwachtingen van de twee meisjes niet echt met de nuchtere werkelijkheid overeenstemmen. Met oog voor detail vertelt Renske de Greef hun verhaal en doet dat vol vaart en spitse humor, waarbij zij geen taboes uit de weg gaat. We zien bijvoorbeeld hoe de massale aanwezigheid van jonge vrijwilligers perverse mechanismen in gang zet, met o.a. lucratieve weeshuizen die als paddenstoelen uit de grond schieten in toeristisch aantrekkelijke gebieden. We zien hoe de lokale bevolking deze jonge vrijwilligers beschouwt als ‘toeristen’ en hoe dit resulteert in een winstgevende 'industrie'. Zij moeten bijvoorbeeld betalen per dag dat zij ergens 'helpen'. We gaan nadenken over zin en onzin van dergelijke vorm van ontwikkelingshulp, waarbij veel ‘onvoorbereide’ vrijwilligers de wensen en gevoeligheden van de lokale bevolking totaal verkeerd interpreteren. Decadente cocktailparty’s maken het cynisch plaatje compleet. En je ziet nog eens wat roept herinneringen op aan Ben je ervaren? van William Sutcliffe. In dat boek lezen we over backpackers die door India trekken met hun Lonely Planet in de hand en uiteindelijk allemaal op dezelfde plekken terechtkomen, waar zij zich samen kunnen afzetten tegen het massatoerisme. Renske de Greef laat mij op het einde achter met een wrang gevoel, maar ondertussen heb ik wel een heel onderhoudend, grappig en knap geschreven (docu)roman gelezen. Deze jonge schrijfster woonde zelf zeven maanden in Tanzania. In de bib hebben we ook Lust: liefde, sex en bambihertjes, een verzameling columns, waarmee zij in 2004 debuteerde. Bekijk onderstaand fragment, waarin zij een stukje voorleest uit ‘En je ziet nog eens wat'.