Grossman werd in 1954 geboren in Jeruzalem. Zijn moeder was een Joodse uit wat toen nog gewoon Palestina was, zijn vader één van de vele naoorlogse inwijkelingen. Het is via die vader, die in een bibliotheek werkte, dat de jonge David de liefde voor verhalen ingelepeld kreeg. Dit deed hem kiezen voor studies filosofie en theaterwetenschappen, waarna hij bij de radio belandde. Hij maakte er onder andere ook kinderprogramma's, maar groeide later door tot nieuwsanker. In 1988 werd hij uit die functie ontslagen omdat hij weigerde het bericht van de Palestijnse onafhankelijkheid te verzwijgen.
Ook daarna bleef Grossman politiek erg actief als journalist en essayist. Zijn pleidooi was er altijd een voor vrede en samenwerking tussen beide kampen. In zijn eerste literaire werken verstopte hij dat activisme echter heel subtiel achter gevoelige verhalen. Zowel zijn jeugdboeken als zijn romans zijn intelligent geschreven literatuur over het leven dat buiten het hele Israëlisch-Palestijnse conflict om bestaat. Hijzelf zegt daarover:
"In extreme situaties zoals in Israël wordt je identiteit een soort van harnas waar uiteindelijk niemand meer in zit, maar ik wil schrijven over die persoon van binnen." 1
Het Joods-Palestijnse conflict sloop later toch expliciet zijn romans binnen. Hij kon er simpelweg niet meer ronduit. In Een vrouw op de vlucht voor een bericht schrijft hij over een moeder wiens angst voor haar zoon aan het front haar te voet door Israël stuurt. Helaas haalden de feiten net op dat moment de fictie in: tijdens het schrijven van het boek kwam Grossmans oudste zoon Uri zelf om het leven als frontsoldaat. Achteraf doet hij hierover volgende uitspraak:
"Ik zeg niet dat ik de laatste maanden niet verleid ben tot haat- of wraakgevoelens. Maar die woekeren in deze regio al meer dan honderd jaar en het heeft ons alleen maar meer bloed en verliezen gekost. Ik blijf sterk geloven in dialoog. Het is te gemakkelijk, bijna beledigend om jezelf te sussen met vooroordelen over de vijand. In plaats van onze toevlucht te nemen tot dat ene formele verhaal dat een land in oorlog zichzelf vertelt, moeten we onszelf confronteren met de gelaagdheid van de situatie en met onze eigen zwakheden. Dat is veel bedreigender. Maar in het korte leven dat ik te leiden heb wil ik mezelf blootstellen aan alle nuances die ik kan vinden." 2
Het is die empathie die Grossman zelfs onder die moeilijke omstandigheden kan blijven opbrengen, die zijn werk zo sterk maakt. Een bijzonder groot inlevingsvermogen gekoppeld aan een schitterende literaire stijl maken hem meer dan een schrijver die alleen maar om politieke redenen interessant is, ook al komt elk interview met hem telkens weer daarop terug. Als afsluiter daarom nog een quote waarmee hij zelf een interview beëindigt:
"Ik hoop dat als ik hier volgende keer kom, je me geen politieke vragen meer stelt maar dat je zegt: Hoe saai is het in jouw deel van de wereld, laten we over literatuur praten!" 1
Alles van David Grossman in onze collectie
David Grossman op Wikipedia
David Grossmans Nederlandstalige website
Een erg uitgebreid interview naar aanleiding van Grossmans laatste boek
De quotes van David Grossman komen uit volgende bronnen:
1) Een interview met Joël De Ceulaer voor het Canvasprogramma Spraakmakers uit 2002
2) Een interview met Katrien Steyaert in de Campuskrant van 13 december 2006
